genealogia.ankudowicz.com
Znani Ankudowicze dawniej i dziś

Ankudovich Vincent Aleksander, 1792 - 1856, matematyk. Ukończył kurs w Instytucie Pedagogicznym, uczył zaawansowanej matematyki w szkole artylerii i inżynierii w Instytucie Górnictwa w Petersburgu Uniwersytet. W 1831 roku Aleksander został mianowany profesorem nadzwyczajnym na wydziale matematyki czystej. W 1837 r. rozpoczął wykłady nowego przedmiotu na uczelni -- teorii prawdopodobieństwa. W latach 1846-47 prowadził zajęcia ze statystyki i mechaniki. w 1836 roku wydał pracę "Teoria balistyki". Publikował artykuły w Magazynie Artyleryjskim.
Matematyk ten przewija się również jako Wincenty (po polsku) w pozycji: Polacy na Uniwersytecie Petersburskim w latach 1832-1884, str. 218-219, źródło

Ankudowicz Stanisław, mjr dr med. [1890-?], dr med. oficer sł. st. sanit. WP, ppłk [1939] Ur. 3 V 1890. Ukończył szkołę realną, potem studia medyczne. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. Walczył w stopniu ppor. na froncie litewsko-białoruskim. Po wojnie lekarz wojskowy. Zweryfikowany w stopniu por. sł. st. sanit. z starszeństwem od 1 VI 1919. Po wojnie lekarz w 19 pap. Do stopnia kpt. awansowany 1 VII 1923. Następnie służył w 3 batalionie sanitarnym, skąd go przeniesiono do 4 Szpitala Okręgowego w Łodzi. Awansowany do stopnia mjr sł. st. sanit. 1 I 1930. Następnie w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie, gdzie był starszym ordynatorem Oddziału Usznego w Szpitalu Szkolnym. Do stopnia ppłk sł. st. sanit. w grupie lekarzy awansowany 19 III 1939. Podczas kampanii wrześniowej 1939 był k-dtem 161 Szpitala Wojskowego dla 41 DP Rez. Podczas okupacji niemieckiej pracował jako lekarz w Szpitalu Ujazdowskim. Oznaczony: KW, Krzyżem Zasługi Wojsk Środkowej Litwy. Dalsze losy n/n.
źródło: Roczniki oficerskie 1924,1928,1932; R. Rybka - K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006. (inf. Tadeusz Łaszczewski )
Również wzmianka w "Szpitale powstańczej Warszawy (cz. I))", źródło.

Ankudowicz Jan, urodzony w 1924 r. w mieście Smorgonie na Wileńszczyźnie (powiat oszmiański, między Oszmianą a Wilejką) to postać niezwykła. W bogatym w faktografię życiorysie przedstawia kolejne odsłony swojego życia. W czasie wojny 1939 - 1945 r. wywieziony został wraz z tysiącami Polaków mieszkających w okresie Drugiej Rzeczypospolitej na Kresach, na teren Związku Radzieckiego. Jako młody chłopiec, po wkroczeniu na te tereny wojsk niemieckich , brał udział w obronie Tuły. W 1944 r. został żołnierzem uformowanego wcześniej na terenie ZSRR Wojska Polskiego. 12 grudnia tego roku przydzielony został na dowódcę czołgu w 1 Korpusie 4 Brygady Pancernej. Przeszedł szlak bojowy od Zawadówka koło. Chełma, poprzez Krzyż, Kostrzyń, Rzepin, Słubice (forsowanie Odry) , Frankfurt nad Odrą.Czołg przez niego dowodzony wyzwalał m. in. Mielnik w Czechosłowacji Szczegółowy życorys wyłożony został w muzealnej gablocie. Pisze w nim kpt. Ankudowicz o swoich odznaczeniach za zasługi wojenne i cywilne. Po wojnie mieszkał w różnych miejscowościach. Potem osiadł w Koninie. Przez wiele lat pracował w KWB "Konin". Będąc już na emeryturze, w październiku 1989 r. założył Oddział Wojewódzki Związku Sybiraków w Koninie.
Zmarł w marcu 2009 r. Kilka tygodni później p. Hanna Ankudowicz, wdowa po kpt. Ankudowiczu przekazała - zgodnie z życzeniem męża - spuściznę po nim do zbiorów Działu Historycznego Muzeum Okręgowego w Koninie. W oparciu o te materiały zorganizowaliśmy wystawę biograficzną. Znalazły się na niej takie pamiątki jak mundur z odznaczeniami, fotografie, osobiste dokumenty, korespondencja, dyplomy itp. źródło

Franciszek Ankudowicz, kolarz. Ze skąpych wzmianek w interncie można odnaleźć wyniki wyścigów kolarskich, w których Franciszek startował: Tour de Pologne, 1976, 4 miejsce w klasyfikacji generalnej (zespół: Gwardia [Warszawa?]), źródło na niemieckiej stronie kolarskiej znalazłem wyniki innego wyścigu z 1976 roku, jednak najważniejszy jest tu tytuł strony, który sugeruje, że były to zawody dla kolarzy poniżej 23 roku życia, źródło.

Janusz Ankudowicz, ur. 1934.08.10, Charki (Wilno) zm. 1997.02.01, Warszawa (Charki: woj. wileńskie, powiat Wilejka, gmina wiejska Dołhinów, lesniczówka Charki. z notki Jacka Wojciechowskiego:

Umarł prof. dr hab. Janusz Ankudowicz. Od zawsze pracował w Instytucie Książki i Czytelnictwa Biblioteki Narodowej. Przed laty prowadził badania w naszych Dobczycach i Niepołomicach. Był autorytetem w sprawach czytelnictwa oraz badań czytelniczych. Swoje poglądy, często różne od innych, potrafił przekonywująco uzasadnić. Pozostawił dorobek znaczący, nawet jeśli niezbyt obfity. W nauce bywa różnie, ale jedno nie ulega wątpliwości: musi być wolna od głupot Janusz Ankudowicz wyłapywał nonsensy i czynił to jednoznacmie, ale zarazem taktownie: to rzadka umiejętność. Dlatego z jego opiniami musial się liczyć każdy. Z nielicmego grona badaczy czytelnictwa odszedł jeden z najlepszych znawców. To ogromna strata. Autor m.in Tryptyk Kazachstański. Wspomnienia Z Zesłania (praca zbiorowa).

Maria Ankudowicz-Bieńkowska, dr hab. prof. UWM. Autorka wielu publikacji poświęconych językoznawstwu oraz literaturze, kulturze i historii kresów wschodnich

Katarzyna Ankudowicz, ur. 3 czerwca 1981 w Morągu - polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Ukończyła Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie w 2004 roku. W tym samym roku nastąpił jej oficjalny debiut teatralny - w roli macochy w sztuce Kopciuch Janusza Głowackiego w reżyserii Willa Pomerantza gościnnie na deskach Teatru Narodowego w Warszawie (26 czerwca 2004 roku). Natomiast debiut filmowy Katarzyny Ankudowicz (w momencie, gdy jeszcze była studentką Akademii Teatralnej) to dwie drugoplanowe role w filmach z 2002 roku: Dzień świra w reż. Marka Koterskiego i Julia wraca do domu w reż. Agnieszki Holland. źródło (wiki), strona prywatna.

Ankudowicz Wacław, wybitny naukowiec, oznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej na rzecz rozwoju włókiennictwa. Notka pochodząca z: Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny, Wydawn. Interpress, 1989: